×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.

Lange leve Pieter

Door Marc van der Linden

30 april voelt voor veel mensen nog steeds een beetje als Koninginnedag. Deze datum is nu eenmaal van 1949 tot en met 2013 onze nationale feestdag geweest. En eerlijk gezegd had ik verwacht dat koning Willem-Alexander deze dag in stand zou houden, als eerbetoon aan zijn moeder en grootmoeder. Het zou een mooie geste zijn geweest en hij had er zelfs voor kunnen kiezen het ook gewoon Koninginnedag te laten heten. Prinsjesdag hield immers ook gewoon zijn naam toen er alleen maar Prinsesjes waren.…

Lees column

Wilt u op de hoogte blijven via de Royalty nieuwsbrief? Schrijf u nu in!

Dat gaat zomaar niet

Dat gaat zomaar niet

Door Marc van der Linden

Afgelopen week ontstond er weer een discussie over de positie van ons staatshoofd. Enkele partijen vinden dat de koningin niet langer deel moet uitmaken van de regering en ook niet langer de formateur dient te benoemen. Op zich komt deze discussie op een goed moment. Het is namelijk een stuk chiquer om eventuele wijzigingen in de positie van het staatshoofd te regelen vóór de naderende troonswisseling, in plaats van erna. Na het aantreden van koning Willem IV zou dat anders meteen als een motie tegen de nieuwe koning worden gezien.


Volgens de nieuwe plannen wordt de rol van het staatshoofd puur ceremonieel, een beetje naar het Zweedse model. Het is een publiek geheim dat de Oranjes zelf mordicus tegen deze plannen zijn, maar het besluit daarover is niet aan hen. Persoonlijk denk ik dat ze eenvoudigweg niet tegen te houden zijn. Vroeg of laat zal de monarchie een nieuwe vorm krijgen en de macht, of liever gezegd invloed, van het staatshoofd worden teruggedraaid naar een puur ceremoniële functie. Daar is niets ergs aan, het kan zelfs voor de Oranjes een grotere vrijheid betekenen. Maar ik vraag me wel af of het nu al gaat lukken. Het is namelijk niet zo eenvoudig om de positie van het staatshoofd te veranderen. Allereerst moet het voorstel een tweederde meerderheid halen in zowel de Eerste als Tweede Kamer. Daarmee is de wet nog lang niet aangenomen, want vervolgens moeten de plannen blijven liggen totdat er weer verkiezingen zijn geweest. In de nieuwe samenstelling van de Kamers moeten de plannen dan opnieuw een tweederde meerderheid halen. Het wijzigen is dus in elk geval een proces dat jaren gaat duren. En mocht het voorstel nu al een tweederde meerderheid haalt – wat zeer te betwijfelen valt – dan is het maar de vraag of dat na de volgende verkiezingen weer zal gebeuren.

Wat inmiddels wel duidelijk is, is dat de politiek het Koninklijk Huis in het vizier houdt. Waar het vroeger not done was voor politici om publiekelijk uitspraken te doen over het functioneren van de Oranjes gebeurt dat nu aan de lopende band. Het is een gemakkelijke manier geworden om de publiciteit te halen en wat daarbij opvalt is dat zelfs onder Kamerleden maar weinig deskundigheid is over het Koninklijk Huis. Er wordt vaak maar wat geroepen, wat dan ook weer klakkeloos door de media wordt overgenomen. Dat leidt, niet verwonderlijk, tot grote ergernis aan het hof. Maar daar kan men zich niet of nauwelijks verweren. Want dat wil ’de politiek’ niet....