×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.

Nieuwe postzegels en munten?

Door Marc van der Linden

Baarden zijn in. En daar heb ik geluk mee. Na mijn lange dieet vond ik mijn gezicht weliswaar slanker, maar vooral ook oud geworden. Als ik lachte, zag ik geen vrolijkheid, maar vooral diepe gleuven en lijnen op mijn gezicht. Met een baard bleek dat veel minder het geval. De baard, die ik tijdens vakanties sowieso al ongeremd liet groeien, bleef dus. En tot op de dag van vandaag heb ik er geen spijt van, ondanks dat er heel wisselende reacties op komen. De één vindt het mooi, de ander…

Lees column

Wilt u op de hoogte blijven via de Royalty nieuwsbrief? Schrijf u nu in!

In memoriam Theresia Vreugdenhil

In memoriam Theresia Vreugdenhil

Door Marc van der Linden

Theresia Vreugdenhil had nooit een bordje Hofleverancier boven haar salon in Amsterdam-Zuid staan. Dat was ook niet nodig, want iedereen wist dat zij de kleding van de koningin maakte. Op zich was dat al bijzonder want mevrouw Vreugdenhil was de discretie zelve. Ik heb haar een aantal malen ontmoet en elke keer viel me de combinatie van grote charme en Amsterdamse nuchterheid op. Een kleine, kordate vrouw die, hoe kan het ook anders, er zelf ook altijd perfect verzorgd uitzag. Het meest opvallende aan Theresia Vreugdenhil was wel dat ze er zelf totaal geen behoefte aan had om in het middelpunt van de belangstelling te staan. Ze had het feit dat ze de koningin van Nederland kleedde publicitair kunnen uitbuiten maar deed dat nooit. En ze hield zich ook in als er weer eens kritiek kwam op de kleding van Hare Majesteit. Die kritiek kwam vaak van mensen die zelf ook in de mode zaten en zich kennelijk door de koningin en het hof genegeerd voelden.


Theresia wist wat voor haar klanten belangrijk was. Ze moesten er verzorgd en netjes uitzien en over hun kleding geen zorgen hebben. Als de koningin uit de auto stapte dan moest de kleding meteen netjes vallen, zonder dat die eerst gladgestreken hoefde te worden. Dat de koningin zich geen zorgen hoefde te maken over haar kleding, was misschien wel het belangrijkste voor Theresia. En gaandeweg creëerde ze samen met Beatrix een eigen stijl die nu na al die jaren zo herkenbaar is geworden. De mode werd daarbij in de gaten gehouden maar was niet het belangrijkste argument bij het maken van de tailleurs. Veel belangrijker was dat het tijdloos moest zijn. En als we de duizenden foto’s die in die veertig jaar van de koningin zijn gemaakt zien, was Theresia Vreugdenhil daarin zeer geslaagd. Hoe tijdloos de ontwerpen zijn blijkt ook uit het feit dat de koningin nog altijd kleding draagt van Theresia, terwijl die al vijf jaar geleden een punt zette achter haar werk.

Aan wraak op de collega’s die zo vaak kritiek hadden op haar werk zal Theresia Vreugdenhil zelf nooit hebben gedacht. Daar was ze gewoonweg te netjes voor. Maar ik vind het een mooie gedachte dat het werk van Theresia Couture over een paar eeuwen nog steeds te zien zal zijn als men terugkijkt op de regeerperiode van koningin Beatrix. Daarmee is ze dan toch een beetje onsterfelijk geworden.