×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.

Rouw, roem en royalty

Door Marc van der Linden

Als je lid bent van een koninklijke familie weet je dat je niet alles privé kunt houden. Dat is, net als bij andere bekende mensen, de prijs van de roem. Bij een zeer tragische gebeurtenis als de dood van koningin Máxima’s zusje is het geen verrassing dat het in het nieuws komt. Sterker nog, het was de Rijksvoorlichtingsdienst die het bekend maakte. De enorme media-aandacht voor deze intens verdrietige omstandigheden hoort er in onze tijd nu eenmaal bij. Maar wat doet Nederland dat respectvol…

Lees column

Wilt u op de hoogte blijven via de Royalty nieuwsbrief? Schrijf u nu in!

Paleisrevolutie

Paleisrevolutie

Eerlijk is eerlijk: als er iets niet goed gaat aan het hof of bij de RVD dan meld ik dat. Omgekeerd moet ik er dus ook wat mee doen als er een goede ontwikkeling is. En deze ontwikkeling kan gerust een paleisrevolutie worden genoemd. Al jarenlang proberen collega’s en ik de RVD en daarmee indirect het hof zover te krijgen dat ze het menu voor staatsbanketten en officiële diners met de media delen. In de meeste monarchieën is dit allang gebruikelijk. Zo’n diner wordt immers ook als een promotie van de nationale voedselindustrie gezien. Dat een buitenlands staatshoofd het beste van het land dat hij bezoekt krijgt voorgeschoteld, is logisch. Daarnaast worden dergelijke diners betaald door de belastingbetaler en gaat het nadrukkelijk niet om een privédiner. Het publiek mag dan toch weten wat er met dat geld gedaan wordt? Toch was het onbespreekbaar.


Koningin Beatrix vond het naar verluidt ’niet chic’ en op zich snap ik dat best, maar tijden veranderen en het publiek, en daarmee de pers, wil nu eenmaal meer weten. Ook in het land van de gast wordt dan gemeld dat hij of zij Texels lam, lambada-aardbeien, Brabantse asperges of tong uit de Noordzee heeft gegeten. Dat is mooie reclame voor een land waarin vaak te makkelijk wordt gedaan over kwaliteit en unieke streekproducten. Onze kazen zijn weliswaar wereldberoemd, maar voor andere producten geldt dat zij best wat extra publiciteit kunnen gebruiken. Daarnaast was het gewoon raar dat we wel over een staatsbanket konden schrijven, maar niet over wat er die avond werd opgediend.

Na de troonswisseling werd het menukaartje dat op de tafels bij een staatsbanket stond al minder afgeschermd en vorige week maakte het Koninklijk Huis het menu voor het diner ter ere van het Jordaanse koningspaar ineens zelf openbaar op de Facebookpagina. Een mooie ontwikkeling, zeker omdat een aantal collega’s en ik hier jarenlang om gevraagd hebben. Ik hoop dat het vanaf nu voortaan altijd gebeurt. Het is ook een mooie manier om te laten zien dat er niet buitensporig luxe wordt gegeten ten paleize. Er stond geen kreeft of kaviaar op het menu, maar tomatensoep en kalfsmedaillon.

De publicatie op Facebook zorgde echter meteen ook voor kritiek. Zo gaat dat in Nederland, want iedereen wil overal zijn zegje over doen. Iemand vond dat de publicatie van het menu nogal hard was voor mensen die van de Voedselbank moeten leven. Maar met zulke opmerkingen ben ik wel een beetje klaar. We mogen van onze koning verwachten dat hij zijn gasten een keurige maaltijd voorzet, niet te duur maar wel representatief voor het welvarende Nederland. Je kunt niet altijd met iedereen rekening houden en geloof me: meer openheid van het hof is altijd goed. Want in vergelijking met vele andere monarchieën blijven de Oranjes uitermate terughoudend met het geven van informatie. Maar, ik blijf positief, er is weer een stap gezet en er komen er vast meer.

 

Reacties