Door Marc van der Linden
Woensdag 14 September 2011 at 11:13 am.
Er zullen best veel meisjes zijn die dolgraag prinses willen worden en daar ook heel veel voor over hebben. Maar wat als je toevallig op een prins verliefd wordt en daardoor ineens als prinses door het leven moet? Ik moest daar aan denken toen ik afgelopen week prinses Annemarie sprak. Deze intelligente én mooie dame trouwde eind vorig jaar met prins Carlos de Bourbon de Parme, de hertog van Parma en Piacenza. Annemarie mag daardoor alle titels van haar man voeren en dat zijn er nogal wat. Ze heeft er dus in één klap meer dan bijvoorbeeld prinses Laurentien, die alleen de titel Prinses der Nederlanden mag voeren. Maar Annemarie kiest er voor om haar meisjesnaam te blijven gebruiken. Die is overigens ook al erg mooi: Gualthérie van Weezel.
Deze naam gebruikt ze in haar dagelijks leven, waarin ze als journalist bij de NOS werkzaam is. En ook op haar deze week verschenen boek De Smaak Van De Macht (uitgeverij Conserve) staat ze met de naam waarmee ze geboren werd. Maar wat doe je dan als je haar spreekt? Zeg je dan hoffelijk 'Koninklijke Hoogheid', de titel die ze sinds haar huwelijk mag voeren? Of gebruik je het wat afstandelijke en voor een vrouw van 33 jaar wat ouwelijke 'mevrouw'? Om dan nog maar te zwijgen over het feit dat journalisten vaak heel informeel met elkaar omgaan en elkaar dan meestal tutoyeren. Bij de meeste leden van de koninklijke familie zeg ik 'U' als ik ze spreek en gebruik ik het predikaat 'Hoogheid', 'Majesteit' of 'Koninklijke Hoogheid' bij de eerste vraag, om het daarna slechts sporadisch te gebruiken. In het informele circuit, voorzover dat er is, kan het wel gebeuren dat er getutoyeerd wordt. Maar dat was weer te informeel voor het gesprekje met Annemarie. Ik heb het daarom maar een beetje omzeild en het gewoon netjes bij 'u' gelaten en dat leek haar ook prima te bevallen. Het boek van de prinses heb ik in één ruk uitgelezen, overigens. Voor dit boek sprak prinses Annemarie de nog levende voormalige minister-presidenten van ons land. Zij gaan ondermeer in op wat het met iemand doet om de baas van ons land te zijn. Het is een heel interessant en vlot geschreven boek, dat een aardige inkijkje geeft in het leven van een premier. Een boek om 'u' tegen te zeggen! En als het een succes wordt, hoop ik dat ze ooit nog een boek schrijft over wat het met iemand doet om op een dag prinses te worden...
Waarom zeggen (schrijven) we eigenlijk niet van Bourbon van Parma ipv de .. de. Toen Annemarie’s schoonvader nog leefde en vooral in het begin van zijn huwelijk met Prinses Irena was dat gebruikelijk.
Naschrift:
Peter Nieuwland - 14-09-’11 16:11In 1996 zijn de kinderen van prinses Irene ingelijfd bij de Nederlandse adel. Sindsdien is hier hun officiële naam De Bourbon de Parme.
Geachte Heer,
Een kleine correctie: Prinses Laurentien is Prinses der Nederlanden én prinses van Oranje-Nassau, dankzij haar huwelijk. Omdat prins Constantijn naast 2 x Prins ook nog eens Jonkheer Van Amsberg is, zou zij zich ook nog Vrouwe Van Amsberg kunnen noemen. Waarbij ik zou willen opmerken dat Jonkheer geen titel is, maar een predikaat en Vrouwe bijna nooit meer wordt gebruikt.
De Familie De Bourbon de Parme is in 1996 met deze familienaam (en dus niet: De Bourbon de Parma) ingelijfd in de Nederlandse adel met alleen de titel Prins/Prinses. De overige titels die zij gebruikt zijn historische titels die niet door de Nederlandse overheid zijn erkend of geregistreerd.
Hiemee ‘wint’ Prinses Laurentien formeel gezien het dus van Prinses Annemarie.
Naschrift:
John - 19-09-’11 19:40Prinses Laurentien en prinses Annemarie hebben geen titels maar mogen de titels van hun echtgenoten voeren. Prins Carlos voert vele titels, aanzienlijk meer dan zijn zijn neef, prins Constantijn. Deze titels kunnen dus ook worden gevoerd door zijn echtgenote.