Het foto-album van prins Bernhard

Woensdag 08 Juni 2011 at 12:00 pm.

Het is best leuk om een beetje bekend te zijn, want daardoor krijg ik regelmatig bijzondere dingen aangeboden. In de afgelopen periode was het zelfs uitzonderlijk veel. Het allerleukste was een compleet foto-album, dat rechtstreeks van paleis Soestdijk afkomstig moest zijn. Het bevatte een kleine zestig bijzondere familiefoto's, deels zwart-wit, van Juliana, Bernhard, hun kinderen en kleinkinderen. De foto's laten een heel andere kant zien van het leven op Soestdijk dan we tot nu toe kennen. Huiselijker en, ook dat mag best eens gezegd worden, gelukkiger. Want hoewel Juliana en Bernhard zeer moeilijke tijden doormaakten tijdens hun huwelijk, waren er ook genoeg hele mooie momenten. En een aantal van die momenten is op foto vastgelegd. Een deel van deze foto's is te zien in de nieuwe Royalty, die deze week is verschenen. Volgende week, ter gelegenheid van de aanstaande honderdste geboortedag van de prins op 29 juni, zullen we ook een aantal foto's publiceren in Weekend. Daar leest u ook hoe dat foto-album uiteindelijk bij mij terecht kwam.

Maar het was niet de enige gelukkige vondst in de afgelopen periode. Via via kwam een grote collectie menukaarten en programma's van allerlei grote koninklijke gebeurtenissen in mijn bezit. Het is leuk om te zien wat men at bij staatsbezoeken van zo'n 100 jaar geleden en hoe de ontvangsten voor bijvoorbeeld de Duitse president een halve eeuw geleden werden georganiseerd.

Eerlijk gezegd zijn dat soort dingen wel de krenten in de pap. De meeste keren zijn het boeken of foto's die ik zelf al lang heb. Vooral als mensen de huizen van ouders of grootouders die overleden zijn opruimen, komen ze vaak oude boeken tegen over de Oranjes. En meestal denken de vinders dat die boeken ook wel wat waard zijn. Dat zijn ze doorgaans niet, maar ze hoeven natuurlijk ook niet weggegooid te worden. Scholen en bejaardentehuizen zijn er, zo heb ik me laten vertellen, erg blij mee. Maar mijn boekenkast is al overvol, dus meestal laat ik het bij een vriendelijk bedankje. Dat gold echter niet voor de brief die een lieve mevrouw uit het noorden van het land onlangs stuurde. Ze had een prachtige foto van de inhuldiging die ik mocht overnemen. Door haar verhuizing naar een verzorgingstehuis kon zij de foto niet meer ophangen. Na het leuke gesprek dat ik met haar had, beloofde ik een mooie plek voor haar foto te vinden. Ik raakte echter helaas haar nummer kwijt en heb haar dus nooit meer kunnen bellen. Lieve mevrouw, als u dit leest, wilt u dan nog eens contact opnemen?

Geen reacties