Afspraak is afspraak
Door Marc van der Linden
Jaren geleden werd de mediacode ingesteld. Daarover is sindsdien veel te doen geweest. Er zijn processen gevoerd en heel veel discussies geweest, maar uiteindelijk hebben de Oranjes toch hun zin gekregen. Alle foto’s die er van de leden van de koninklijke familie te zien zijn, worden in scène gezet en zorgvuldig geregisseerd. Ik vind dat niet slim, omdat er zo veel spontaniteit verloren is gegaan. De meeste Nederlanders vonden het best leuk om te zien dat Máxima af en toe ook gewoon naar de Hema gaat om kinderkleren te kopen of dat Willem-Alexander met vrienden op een terrasje zit. Maar dat kan dus niet meer. Ik zal u niet vermoeien met een nieuwe discussie daarover, want ik heb al lang geaccepteerd dat de mediacode onomkeerbaar is. Maar tegelijkertijd is het wel goed u eens te melden dat een deel van de koninklijke familie zich niet meer houdt aan de belofte om in ruil voor het houden aan de mediacode af en toe mee te werken aan fotomomenten. En dan heb ik het niet over Willem-Alexander en Máxima.
Nog meer slecht nieuws voor prins Laurent. De jongste zoon van de Belgische kan een belastingaanslag verwachten voor het gebruik van zijn gratis woning. Villa Clémentine in Tervuren, nabij Brussel, is het huisadres van prins Laurent. De villa is geen eigendom van de prins, maar van de Koninklijke Schenking, onder toezicht van de minister van Financiën. Deze instelling stelt onroerend goed beschikbaar aan de regerend vorst, die het op zijn beurt kan verdelen over andere leden van het koningshuis. In dit geval bij prins Laurent. De Schenking ging ervan uit dat er geen belasting over zou worden geheven, omdat het een 'nationaal domeingoed' betreft, die daarvan worden gevrijwaard. De rechter in Gent heeft anders beslist, omdat het niet aan alledrie de voorwaarden voldoet: Het onroerend goed moet de aard van nationaal domeingoed hebben, op zichzelf niets opbrengen en voor een openbare dienst of voor een dienst van algemeen nut worden gebruikt. Dat laatste vormt een probleem, hoewel de Schenking nog heeft geprobeerd dat te weerleggen. Volgens de Koninklijke Schenking doet de villa ook dienst als ambtswoning van de prins en wordt het onderkomen ook voor protocollaire doeleinden gebruikt. De rechtbank merkte op dat het onroerend goed ‘in zijn geheel' moet voldoen aan alle drie voorwaarden en dat is met de laatste voorwaarde niet het geval.
