Afspraak is afspraak
Door Marc van der Linden
Jaren geleden werd de mediacode ingesteld. Daarover is sindsdien veel te doen geweest. Er zijn processen gevoerd en heel veel discussies geweest, maar uiteindelijk hebben de Oranjes toch hun zin gekregen. Alle foto’s die er van de leden van de koninklijke familie te zien zijn, worden in scène gezet en zorgvuldig geregisseerd. Ik vind dat niet slim, omdat er zo veel spontaniteit verloren is gegaan. De meeste Nederlanders vonden het best leuk om te zien dat Máxima af en toe ook gewoon naar de Hema gaat om kinderkleren te kopen of dat Willem-Alexander met vrienden op een terrasje zit. Maar dat kan dus niet meer. Ik zal u niet vermoeien met een nieuwe discussie daarover, want ik heb al lang geaccepteerd dat de mediacode onomkeerbaar is. Maar tegelijkertijd is het wel goed u eens te melden dat een deel van de koninklijke familie zich niet meer houdt aan de belofte om in ruil voor het houden aan de mediacode af en toe mee te werken aan fotomomenten. En dan heb ik het niet over Willem-Alexander en Máxima.
Tristram Hunt, historicus en parlementslid van de Labourpartij, roept prins William in een essay op om creatief na te denken over hoe de monarchie in de toekomst vorm zou moeten krijgen. Hij dringt erop aan om voort te borduren op het voorbeeld dat zijn grootmoeder, koningin Elizabeth, geeft en om uiteindelijk een 'meer open en flexibel' Koninklijk Huis te creëren, als symbool van de natie. Zo zou hij er goed aan doen om het wervingsproces van hovelingen transparanter te maken. Daarbij zou het hof niet af moeten gaan op afkomst of jaren in dienst van het leger, maar om kwaliteiten.
