Afspraak is afspraak
Door Marc van der Linden
Jaren geleden werd de mediacode ingesteld. Daarover is sindsdien veel te doen geweest. Er zijn processen gevoerd en heel veel discussies geweest, maar uiteindelijk hebben de Oranjes toch hun zin gekregen. Alle foto’s die er van de leden van de koninklijke familie te zien zijn, worden in scène gezet en zorgvuldig geregisseerd. Ik vind dat niet slim, omdat er zo veel spontaniteit verloren is gegaan. De meeste Nederlanders vonden het best leuk om te zien dat Máxima af en toe ook gewoon naar de Hema gaat om kinderkleren te kopen of dat Willem-Alexander met vrienden op een terrasje zit. Maar dat kan dus niet meer. Ik zal u niet vermoeien met een nieuwe discussie daarover, want ik heb al lang geaccepteerd dat de mediacode onomkeerbaar is. Maar tegelijkertijd is het wel goed u eens te melden dat een deel van de koninklijke familie zich niet meer houdt aan de belofte om in ruil voor het houden aan de mediacode af en toe mee te werken aan fotomomenten. En dan heb ik het niet over Willem-Alexander en Máxima.
Sommige mensen kijken met kerst elk jaar weer naar The Sound Of Music. Maar voor mij is het een traditie om dan naar de Sissi-films te kijken. Ik ken ze inmiddels bijna uit mijn hoofd en toch kijk ik elk jaar weer. Elk jaar wordt de film wel ergens uitgezonden en zo niet, dan pak ik de dvd’s uit de kast. Het verhaal is suikerzoet, maar de prachtige opnamen maken alles goed. En dan heb ik het nog niet eens over Romy Schneider en Karlheinz Böhm, die prachtige rollen spelen als prinses Elizabeth in Beieren en keizer Frans Joseph van Oostenrijk. Prinses Elisabeth in Beieren, hoor ik u nu vragen? Ja, zo luidde de officiële titel van de vrouw die trouwde met de Oostenrijkse keizer en die door haar familie Sisi werd genoemd. Voor de film werd die naam veranderd in Sissi, uit angst dat de nabestaanden van de keizerin anders zouden willen meedelen in de winst.
