Afspraak is afspraak
Door Marc van der Linden
Jaren geleden werd de mediacode ingesteld. Daarover is sindsdien veel te doen geweest. Er zijn processen gevoerd en heel veel discussies geweest, maar uiteindelijk hebben de Oranjes toch hun zin gekregen. Alle foto’s die er van de leden van de koninklijke familie te zien zijn, worden in scène gezet en zorgvuldig geregisseerd. Ik vind dat niet slim, omdat er zo veel spontaniteit verloren is gegaan. De meeste Nederlanders vonden het best leuk om te zien dat Máxima af en toe ook gewoon naar de Hema gaat om kinderkleren te kopen of dat Willem-Alexander met vrienden op een terrasje zit. Maar dat kan dus niet meer. Ik zal u niet vermoeien met een nieuwe discussie daarover, want ik heb al lang geaccepteerd dat de mediacode onomkeerbaar is. Maar tegelijkertijd is het wel goed u eens te melden dat een deel van de koninklijke familie zich niet meer houdt aan de belofte om in ruil voor het houden aan de mediacode af en toe mee te werken aan fotomomenten. En dan heb ik het niet over Willem-Alexander en Máxima.
Royalty heeft een speciale, luxueuze bewaarspecial uitgebracht die helemaal in het teken staat van koninklijke huwelijken. Maar liefst 116 pagina’s vol bijzondere foto’s uit de hofarchieven en alle details over de bruidsjurken van de diverse prinsessen. Ik vond het bijzonder leuk om een en ander te verzamelen voor deze special. En ik besefte weer eens dat mijn werk toch vele bijzondere kanten kent. Bij de meeste huwelijken van de laatste tien jaar had ik zelfs een plaatsje in de kerk en het stadhuis. De koninklijke familie houdt altijd rekening met het feit dat journalisten bij hun bruiloften, dopen en begrafenissen gewoon hun werk moeten kunnen doen. Een select groepje mag dan altijd bij de plechtigheid zelf zijn en ik besef dat zoiets heel bijzonder is. Het meeste indruk maakte natuurlijk het huwelijk van Willem-Alexander en Máxima in 2002. Ik was zowel bij het burgerlijk huwelijk in de Beurs van Berlage als bij de kerkelijke inzegening in de Nieuwe Kerk. En dat kan maar een handjevol mensen zeggen, omdat de meeste mensen alleen bij óf het burgerlijk óf het kerkelijk huwelijk mochten zijn. Kranten hadden daarom twee journalisten afgevaardigd: één voor de Beurs en één voor de kerk. We hadden in beide gebouwen prachtige plaatsen. En zelfs voor een geoefende royaltyjournalist blijft het heel speciaal om in dezelfde ruimte te zitten met zo’n beetje alle gekroonde hoofden van Europa en een levende legende als Nelson Mandela. Maar ook de ’kleinere’ huwelijken waren bijzonder. Het gospelkoor bij het huwelijk van Bernhard en Annette bezorgde me destijds flink wat kippenvel en ik krijg nóg medelijden met de hevig transpirerende dominee Henk Leegte die het huwelijk van Pieter-Christiaan en Anita inzegende. Maar bij het maken van Koninklijke Huwelijken was het toch vooral de romantiek die herleefde. Het uitzoeken van de foto’s, samen met vormgeefster Annemarie van Heertum, vond ik een waar feest. En helemaal bijzonder was het om vergeten foto’s te herontdekken in het Nationaal Archief, waar alle beelden van de Rijksvoorlichtingsdienst zijn opgeslagen. Zo ’ontdekte’ ik ook de huwelijken die ik zelf niet meegemaakt hebt. De bijzondere trouwjurk van prinses Margriet bijvoorbeeld, die, heel toepasselijk, vol zat met geborduurde margrietjes. Of de prachtige trouwjurk die mevrouw Lientje Bergé uit ’s-Hertogenbosch voor prinses Beatrix had gemaakt. Ik weet zeker dat deze trouwspecial ook voor u de koninklijke huwelijken van Nederlandse prinsen en prinsessen zal laten herleven en dat u zult genieten van alle buitenlandse huwelijken die in de luxe uitgave zijn opgenomen. En u kunt zich dan ook vast voorstellen dat ik me nu al verheug op het kerkelijk huwelijk van prins Carlos met Annemarie Gualthérie van Weezel. Zij zijn al voor de wet getrouwd en zouden eigenlijk op 28 augustus met elkaar voor de kerk trouwen. Maar op die dag werd de vader van Carlos bijgezet in het familiegraf en de feestelijkheden rondom het huwelijk zijn nu verplaatst naar 20 november. Die dag viel precies in mijn vakantie, maar die heb ik uiteraard meteen verzet. Want koninklijke huwelijken, die wil ik gewoon niet missen...
