Door Marc van der Linden
Woensdag 27 Januari 2010 at 11:38 am.
De laatste aflevering van Schavuit van Oranje heeft weer veel kijkers getrokken. Dat is niet voor niets: het is een prachtig gemaakte serie met fantastische acteurs en actrices. Ik heb er veel plezier aan beleefd, al vond ik het soms wel moeilijk dat historische feiten met fictie werden vermengd. Maar wat mij nog het meest opviel was dat de serie zoveel los maakte bij de kijkers. Het was echt het gesprek van de dag, merkte ik. Natuurlijk beginnen mensen eerder over royalty-onderwerpen te praten met mij, gezien mijn werk. Maar ik hoorde ook van familie, vrienden en collega’s hoeveel er over de serie werd gepraat. Meest gestelde vraag: is het allemaal echt waar wat er in de serie wordt beweerd? Daarop is het antwoord gemakkelijk: nee. Het is gedramatiseerd, geromantiseerd en een deel is fictie of historisch onbewezen. Maar dat waren de beroemde films over Sissi of, meer recent, The Queen óók.
Moeilijker was het antwoord op de vraag van mijn (Jordanese) groenteboer. Die vroeg in sappig Amsterdams: ‘Was die Bernhard nou echt zo’n smeerpoes?’ Het antwoord op die vraag is moeilijker te geven, aangezien het meer een oordeel is dan een feit.
Maar door de serie is wel duidelijk dat de Nederlanders nog steeds meeleven met het wel en wee van de Oranjes. Het succes zal er dan ook voor zorgen dat tv-makers meer op zoek zullen gaan naar materiaal voor nieuwe series over de Oranjes. Want dat levert bijna altijd hoge kijkcijfers op. De serie over Willem de Zwijger, met Jeroen Krabbé, was destijds een enorme hit. Daarna maakte Tomas Ross, die ook verantwoordelijk is voor Schavuit van Oranje, de serie Wij, Alexander, over de relatief onbekende jongste zoon van koning Willem III.
Ook de serie met Anne-Wil Blankers als koningin Wilhelmina scoorde enorm. En zelfs de serie over de jonge Juliana – die ik persoonlijk verschrikkelijk vond – haalde nog aardige kijkcijfers. Begin maart kunnen we alweer een serie over de Oranjes verwachten. De Avro start dan met de serie De Troon, naar een boek van Daniela Hooghiemstra en Dorine Hermans.
In Hilversum wordt vast al gekeken naar Oranjepersonages die centraal kunnen staan in een nieuwe tv-serie. Want hoge kijkcijfers lijken verzekerd. Ik doe ze bij deze alvast twee voorstellen. Een serie over de jonge Pieter van Vollenhoven, naar een boek van (wederom) Dorine Hermans. Het verhaal bevat alles: romantiek – een burgerjongen die verliefd wordt op een prinses – en drama, want Pieter werd in de eerste jaren van zijn huwelijkse leven behoorlijk dwarsgezeten door familie, hof en de buitenwereld. En trouwens, nu ik toch bezig ben, ook de turbulente huwelijksjaren van prinses Irene lenen zich voor een mooie tv-serie. Televisiemakers: doe er wat mee!
Alles over het huwelijk van Victoria en Daniel
Prins Bernard heeft in zijn gedrag en persoonlijkheid iets ongrijpbaars. Er zullen zonder meer nog vele boeken over hem worden geschreven. In de onlangs vrijgekomen stukken in het Nationale Archief over de jaren vlak na WO II zit een brief van de prins waarin hij verwijst naar een ontmoeting die hij had met Edwina Mountbatten, de vrouw van Louis Mountbatten de onderkoning van India.
klaas de vries (E-mail) - 28-01-’10 10:49Edwina is in Nederlands-Indie geweest en heeft daar met vele vooraanstaande figuren gesproken. Allen wensen andere verhoudingen met het Moederland. De prins wijst de regering hierop en stelt voo de rede van Wilhelmina over de nieuwe verhoudingen binnen het Koninkrijk onder de bevolking van Indie te verspreiden. De regering gaat niet in op de wens van de Prins met als uiteindelijk gevolg een dramatische dekolonisatie ! Hadden ze toen maar naar Prins Bernard geluisterd.