Belastingbetaler bijna voor 50 miljoen het schip in
Woensdag 06 Januari 2010 at 2:04 pm.
Gisteren werden in het Nationaal Archief in Den Haag stukken openbaar gemaakt die nieuw licht op het leven van prins Bernhard. De nu openbaar gemaakte documenten roepen nieuwe vragen op. Was de prins uit op een Rooms-islamitisch verbond tegen het communisme? En probeerde hij de Nederlandse staat voor 50 miljoen gulden te tillen?
Het Nederlands Dagblad meldt dat de toenmalige financieel expert mr. Bloemers begon te vermoeden dat Prins Bernhard de Nederlandse staat voor vijftig miljoen gulden wilde tillen. Bloemers weigerde daaraan mee te werken. Een speciale afdeling van de Koninklijke Marechaussee verhoorde Bloemers op 7 juni 1950, toen in Haagse kringen het vermoeden was gerezen dat de prins wel eens betrokken kon zijn bij een internationaal politiek intrige, wapenhandel en misschien zelfs een couppoging in de zojuist verzelfstandigde kolonie Nederlands-Indië.
Bloemers vertelde dat hij onderhandeld had met prof. dr. W.J. Duijff, toen voorzitter van de Prins Bernard Stichting, over een manier om gedevalueerde Indonesische bankbiljetten om te zetten in ponden of guldens. Technisch was dat mogelijk, verklaarde Bloemers, maar hij beschouwde zo'n transactie als ,,misdadig'', aangezien dit de Nederlandse staat op een schadepost van 50 miljoen gulden zou komen te staan.
Over de herkomst van het geld deed Duijff geheimzinnig. Maar de suggestie was duidelijk: Prins Bernhard. Bloemers vertelde zijn ondervragers: ,,Waar de naam van Zijne Koninklijke Hoogheid bij voortduring genoemd bleef in zowel de politieke zin als in de financiële interesse, verkeerde ik lange tijd in de mening in goed gezelschap te verkeren.'' Voor meer informatie: http://www.nd.nl/artikelen/2010/januari/05/bernhard-toch-gelinkt-aan-wapenhandel
Afgelopen week rinkelde de telefoon nog wat vaker dan normaal. De reden? Collega’s hadden een tip gekregen dat Beatrix op haar verjaardag echt haar aftreden bekend zou maken. Of ik dat even wilde bevestigen. Als je dan doorvraagt naar de bron van die ’gouden tip’ dan blijkt het al een stuk minder zeker. ’De buurvrouw heeft een vriendin en die werkt op de linnenkamer van Noordeinde. En daar moet het duurste tafellinnen klaar gelegd worden voor het banket rondom de inhuldiging.’
