Aftreden
Door Marc van der Linden
Afgelopen week rinkelde de telefoon nog wat vaker dan normaal. De reden? Collega’s hadden een tip gekregen dat Beatrix op haar verjaardag echt haar aftreden bekend zou maken. Of ik dat even wilde bevestigen. Als je dan doorvraagt naar de bron van die ’gouden tip’ dan blijkt het al een stuk minder zeker. ’De buurvrouw heeft een vriendin en die werkt op de linnenkamer van Noordeinde. En daar moet het duurste tafellinnen klaar gelegd worden voor het banket rondom de inhuldiging.’
’Nederland heeft zoveel bestuurders naar New York gestuurd dat er niemand meer over is om het land te besturen,’ schreef de Washington Post afgelopen week naar aanleiding van het feest rondom het feit dat de Nederlanders 400 jaar geleden voet aan wal zetten in Amerika. Het was wat cynisch bedoeld, maar het klopte wel. De burgemeesters van Amsterdam en Rotterdam, de commissaris van de Koningin van Friesland, ministers, statenleden, gedeputeerden, wethouders - allemaal liepen ze in The Big Apple in het kielzog van Máxima en Willem-Alexander. En allemaal hoopten ze bij de Amerikanen een streepje voor te hebben, omdat het de Nederlanders waren die ooit Nieuw Amsterdam stichtten – het huidige New York. Maar of dat zo is, vraag ik me af. De meesten gaan mijns inziens gewoon voor het feestje en het weekje weg uit eigen land. Daar is op zich niks mis mee, want ook op bestuurlijk niveau mag je natuurlijk wel eens een feestje vieren.
