Door Marc van der Linden
Vrijdag 17 April 2009 at 2:52 pm.
Als er een onderwerp is waarover ik niet snel uitgepraat raak dan is het wel koninklijke onderscheidingen. Ik verzamel ze en ik weet er best veel van. En zodra ik op mijn praatstoel zit, dan zijn mensen altijd verbaasd als ze de details horen. Zo zijn de meeste mensen verbaasd als je vertelt dat de Koningin maar weinig met zo’n lintje te maken heeft. Het heeft haar weliswaar behaagd, maar het is niet rechtstreeks van Beatrix afkomstig, hoewel veel mensen dat wel denken. En eigenlijk komen heel veel mensen voor zo’n onderscheiding in aanmerking.
Ook in deze column heb ik u al eens opgeroepen om wat meer lintjes aan te vragen. Het is niet zo heel moeilijk en het zorgt voor groot geluk bij de ontvanger. Vooral het aantal lintjes voor vrouwen moet toenemen, want nog steeds krijgen meer mannen dan vrouwen een koninklijke onderscheiding. Terwijl ik juist het idee heb dat meer vrouwen dan mannen vrijwilligerswerk doen. En juist voor die vrijwilligers zijn de onderscheidingen bij uitstek bedoeld. Kijk eens op www.lintjes.nl om te zien hoe u een onderscheiding voor een ander kunt aanvragen.
Maar ik heb ook kritiek op de wijze waarop de lintjes hier worden uitgereikt. Het is hier vooral een plaatselijke gebeurtenis waarbij de burgemeester de hoofdrol speelt. Waarom worden de lintjes niet persoonlijk door de Oranjes uitgereikt? Het zou zo’n mooie onderscheiding nog meer cachet geven als je hem persoonlijk, ten paleize, krijgt overhandigd door de koningin. Nu zult u misschien zeggen: daar is niet aan te beginnen. Maar dan zeg ik: waarom niet? In Engeland doet men dat immers ook. Alle lintjes – er worden daar jaarlijks bijna net zoveel onderscheidingen toegekend als in Nederland - worden daar door koningin Elizabeth persoonlijk overhandigd. Op haar 82-ste maakt zij daar nog steeds tijd vrij voor. En dat maakt het een echt koninklijke gebeurtenis. Twee keer per jaar wordt de lijst van gedecoreerden bekendgemaakt en de personen daarop worden vervolgens verdeeld over zo’n 22 ochtend waarop de lintjes worden uitgereikt. Het hele jaar door worden de lintjes dus uitgereikt. Voor de ontvangers is er ten paleize een kleine receptie en daarna worden ze een voor opgeroepen om richting de koningin te lopen. De onderscheiding wordt aangebracht, de gedecoreerde krijgt een hand en er volgt een kort gesprekje. En na anderhalve minuut is de volgende aan de beurt. Kort zegt u? Voor de nieuwe ‘ridder’ is het echte een ervaring om nog jaren over na te praten. Want de korte ontmoeting met de Koningin en het feit dat zij zelf de onderscheiding heeft overhandigd maakt het allemaal extra bijzonder. Zou dat in ons kleine kikkerlandje nou niet ook mogelijk moeten zijn? Ik vind van wel. Maar ja, zouden de Oranjes zich iets aantrekken van wat ik vind?
Afgelopen week rinkelde de telefoon nog wat vaker dan normaal. De reden? Collega’s hadden een tip gekregen dat Beatrix op haar verjaardag echt haar aftreden bekend zou maken. Of ik dat even wilde bevestigen. Als je dan doorvraagt naar de bron van die ’gouden tip’ dan blijkt het al een stuk minder zeker. ’De buurvrouw heeft een vriendin en die werkt op de linnenkamer van Noordeinde. En daar moet het duurste tafellinnen klaar gelegd worden voor het banket rondom de inhuldiging.’
