Een gemiste kans

Donderdag 26 Maart 2009 at 10:41 am.

Het volgen van het Nederlandse koningshuis is leuk, maar ik vind het een extra uitdaging om ook de buitenlandse vorstenhuizen in de gaten te houden. Over de Nederlanders weet ik genoeg, maar over de buitenlanders valt nog wel het een en ander te weten te komen. Het Belgische vorstenhuis heeft mijn speciale interesse. Hoewel ik een halve Belg ben – mijn moeder komt uit Gent – heb ik die interesse niet met de paplepel ingegoten gekregen. Nee, dat is eigenlijk pas iets van de laatste jaren. Sinds die tijd wordt er ook in de Nederlandse media veel over ’de toestanden’ rondom het Belgische koningshuis geschreven. Veelal zijn dat nogal tendentieuze verhalen waarin de royals belachelijk worden gemaakt. Deze artikelen zijn vaak kopieën, vaak nog extra aangezet, van wat er in de Vlaamse media wordt geschreven. Het is echt opmerkelijk om het verschil te zien tussen de Nederlandse media en die van België als het gaat om de koninklijke verslaggeving. Waar onze zuiderburen doorgaans een stuk braver zijn dan wij, geldt dat niet als het koningshuis ter sprake komt.

Bij een meerderheid van de Vlamingen lijken koning Albert en zijn familieleden het compleet verbruid te hebben. In de media – uitzonderingen daargelaten – worden voornamelijk de negatieve aspecten belicht, terwijl het hier soms juist lijkt alsof de media het gedrag van de Oranjes nog positiever voor spiegelen dan de werkelijkheid. En waar de Nederlanders door de Belgen worden gezien als zuinig, maakt men zich daar nog drukker om de kosten van het Koninklijk Huis dan hier. En dat terwijl de kosten een stuk lager zijn dan in Nederland.
Omdat ik zowel de Oranjes als de Belgische koninklijke familie af en toe van dichtbij mee maak, kan ik best een goede vergelijking maken. Het lijkt soms alsof het Belgische koningshuis een beetje last heeft van het keurslijf waarin men gedwongen is. Er wordt moeilijk gedaan, terwijl het ook makkelijk kan. Een mooi voorbeeld maakte ik afgelopen week mee. Ik was uitgenodigd voor een persconferentie met prinses Astrid, de enige dochter van koning Albert en koningin Paola. Zij zet zich in voor de malariabestrijding en kondigde aan dat ze voor de organisatie Roll Back Malaria naar de Golfstaten zou reizen. Vooraf werd gezegd dat de prinses om protocollaire redenen niet direct op vragen mocht antwoorden. Waarom niet? Tijdens de persconferentie las ze een verklaring voor die liet merken dat ze vol goede ideeën zit over de strijd tegen deze ziekte, doodsoorzaak nummer één onder Afrikaanse kinderen tot vijf jaar. Prinses Astrid moest dus zwijgen, terwijl anderen de vragen van de journalisten beantwoordden. Was dat nou niet een mooie kans geweest om te laten zien dat het Belgische koningshuis NIET uit kansloze niksnutten bestaat, zoals de media wel eens suggereren? Na afloop van de persconferentie kwam prinses Astrid naar me toe en bedankte me voor mijn aanwezigheid. Ze vertelde honderduit én gepassioneerd over haar reizen die ze in het kader van de malariabestrijding had gemaakt. En: in vlekkeloos Nederlands! Jammer genoeg waren er geen journalisten van die Vlaamse kranten aanwezig die altijd zo vol kritiek over hun koningshuis schrijven. Een gemiste kans!

twee reacties