×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.

Kerstcadeaus verkopen

Door Marc van der Linden

Aan het Engelse hof worden tradities lang in stand gehouden. Een van die tradities is dat de Engelse koningin haar honderden personeelsleden met kerst persoonlijk een geschenk overhandigt. Dat was lange tijd een heel gedoe, want de ontvanger moest aangeven wat hij of zij wilde hebben en dat moest dan gekocht worden. Zo’n twintig jaar geleden besloot Elizabeth het roer om te gooien. Ze liet vanaf toen elk jaar een speciaal cadeau maken dat alleen aan het personeel gegeven werd en daardoor zeer…

Lees column

Wilt u op de hoogte blijven via de Royalty nieuwsbrief? Schrijf u nu in!

De oprechte koning

De oprechte koning

Onze koning deelt veel meer van zijn gevoelens dan al zijn voorgangers tezamen. Via de sociale media reageert hij openlijk op mooie prestaties van sporters, maar ook op grote gebeurtenissen die de wereld schokken.


Zijn moeder, koningin Beatrix, leefde ook mee met sporters en getroffen landen, maar wat zij dan zei, hoorden we nooit. Haar woorden bleven geheim. Ze werden in een telegram naar de betrokken sporters of naar het staatshoofd van het land gezonden. Zelfs toen het telegram in onbruik raakte, was Beatrix de enige die nog een speciaal gelukstelegram stuurde. Willem-Alexander deelt zijn woorden, die altijd ook namens Máxima zijn, met iedereen via de sociale media. Zo reageerde hij na de aanslagen in Europa en werd met zijn toestemming op het paleis een vlag geprojecteerd van het getroffen land.

Ik vind zijn woorden vaak goed gekozen en oprecht. Het is meer dan een beleefd getoond medeleven. Na de dood van de Amsterdamse burgemeester Van der Laan vorige week schreef hij dat hij en Máxima zich hem zullen herinneren als een ’gedreven burgemeester met hart voor zijn stad’. De koning schreef verder: ’Hij had een vurig geloof in een samenleving waarin iedereen meetelt. Hij was markant in zijn optreden en bewogen in zijn omgang met mensen. Wij wensen zijn vrouw en kinderen kracht toe bij dit grote verlies.’

Het koningspaar had natuurlijk een speciale band met de eerste burger van Amsterdam. Van der Laan was burgemeester toen Willem-Alexander als onze koning werd ingehuldigd. Ze stonden samen op het achterdek bij hun rondje over het water op die dag. En op de laatste werkdag van Van der Laan dronken ze samen een glas in een café in de Jordaan. Dan kún je niet voorbijgaan aan de dood van zo’n man. In dezelfde week toonde de koning zijn medeleven na de schietpartij in Las Vegas. Ook dat was goed, want anders zou de indruk kunnen ontstaan dat Willem-Alexander alleen meeleeft als er slachtoffers vallen door terroristisch geweld.

Toch schuilt er een gevaar in die reacties. Als er zoveel medeleven wordt getoond, kan het veelzeggend zijn of worden als de koning niets zegt. Dan is er bijvoorbeeld iemand die wereldkampioen handtassenwerpen is geworden, die niets hoort van de koning en dan zijn beklag doet dat hij niet door de koning gefeliciteerd is. Of er gebeurt een grote ramp ergens hier ver vandaan, die nauwelijks in het nieuws komt. Ik hoor de Kamervragen al: ’Waarom heeft de koning geen medeleven getoond met de honderden mensen die verdronken zijn bij de ramp met een veerboot in Azië?’

Voor je het weet, moet een minister-president uitleggen wanneer de koning wel en wanneer niet reageert. Dan lijken die woorden ineens niet meer oprecht. En dat zijn ze nou juist wel. 

 

Reacties