×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.

Nieuwe postzegels en munten?

Door Marc van der Linden

Baarden zijn in. En daar heb ik geluk mee. Na mijn lange dieet vond ik mijn gezicht weliswaar slanker, maar vooral ook oud geworden. Als ik lachte, zag ik geen vrolijkheid, maar vooral diepe gleuven en lijnen op mijn gezicht. Met een baard bleek dat veel minder het geval. De baard, die ik tijdens vakanties sowieso al ongeremd liet groeien, bleef dus. En tot op de dag van vandaag heb ik er geen spijt van, ondanks dat er heel wisselende reacties op komen. De één vindt het mooi, de ander…

Lees column

Wilt u op de hoogte blijven via de Royalty nieuwsbrief? Schrijf u nu in!

Waarom zo kritisch?

Waarom zo kritisch?

Het nieuwe servies van de koning is in gebruik genomen en laat ik het maar meteen zeggen: ik vind het mooi. Ik zou het dolgraag thuis gebruiken en er vol trots de heerlijkste gerechten op serveren. Er zijn echter heel veel mensen die het maar niks vinden. Dat mag natuurlijk: smaken verschillen. Maar bij een servies van een koning komt meer kijken dan alleen smaak.


Het moet decennialang meegaan, het moet passen in een paleis en het moet ook nog iets over Nederland en de monarchie vertellen. Ik snap dus dat er is gekozen voor Delfts blauw, dat er oranjebloesem op te zien is en ook het ijsvogeltje is mooie symboliek: die komt in Nederland voor, geldt net als ons land als klein maar bijzonder én heeft al eeuwenlang een band met ons koningshuis.

Omdat het ijsvogeltje zijn nesten bouwt in waterland, aan de rand van rivieren, moeten die nesten bestand zijn tegen een stootje. Oftewel: rustig te midden van woelige baren. De Latijnse vertaling hiervan, saevis tranquillus in undis, werd de lijfspreuk van Willem de Zwijger, de stichter van ons vorstenhuis. Het vogeltje bleef de Oranjes vergezellen in moeilijke tijden. Wilhelmina gebruikte het voor de omslag van haar biografie Eenzaam Maar Niet Alleen en koningin Beatrix droeg vaak een broche met daarop het prachtige vogeltje met oranje borst en blauw verenkleed.

Ik vind dat mooie symboliek, maar al snel begreep ik dat andere mensen vonden dat het ontwerp ’plagiaat’ zou zijn. Als bewijs lieten ze een bord zien waarop een vlinder te zien was met wat bloesem. En weer iemand anders kwam met Russische borden aan die mogelijk gekopieerd waren. Het viel me nog mee dat niemand claimde dat deze borden óók rond zijn en dat dat dus niet echt origineel is…

Wat willen die mensen nu? Een koningshuis kan niet voor ultramoderne borden kiezen. Sterker nog, het land zou te klein zijn als het een eigentijds ontwerp was geworden. En ook over de prijs was gesteggel. Voor 1,4 miljoen euro – inderdaad een enorm bedrag – werden 4.900 unieke producten geleverd. Die zullen zo’n zes tot acht keer per jaar gebruikt worden voor zeer bijzondere bijeenkomsten, zoals de ontvangst van koningen en presidenten. Het is de bedoeling dat dit servies langer meegaat dan het vorige, dat ruim veertig jaar in gebruik was. En als het ooit vervangen wordt, dan komt het servies in de musea terecht, waar het tot in lengte van dagen te bewonderen zal zijn. Over zo’n lange tijd gerekend, valt die 1,4 miljoen nog best mee. Je kunt nu eenmaal niet van een staatshoofd – of dat nu een koning of een president is – verwachten dat hij zijn gasten met een setje van Ikea ontvangt. Hoewel… het zou wel heel verrassend zijn. 

 

Reacties