×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.

Lange leve Pieter

Door Marc van der Linden

30 april voelt voor veel mensen nog steeds een beetje als Koninginnedag. Deze datum is nu eenmaal van 1949 tot en met 2013 onze nationale feestdag geweest. En eerlijk gezegd had ik verwacht dat koning Willem-Alexander deze dag in stand zou houden, als eerbetoon aan zijn moeder en grootmoeder. Het zou een mooie geste zijn geweest en hij had er zelfs voor kunnen kiezen het ook gewoon Koninginnedag te laten heten. Prinsjesdag hield immers ook gewoon zijn naam toen er alleen maar Prinsesjes waren.…

Lees column

Wilt u op de hoogte blijven via de Royalty nieuwsbrief? Schrijf u nu in!

Een bizarre familiegeschiedenis

Een bizarre familiegeschiedenis

Door Marc van der Linden

Deze week werd prins Richard zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg begraven. Niet iedereen zal bij het horen van die naam meteen ’o ja’ zeggen. Maar hij was de echtgenote van prinses Benedikte van Denemarken en daardoor de zwager van koningin Margrethe van Denemarken en ex-koningin Anne Marie van Griekenland.


Er was een tijd dat Nederland dacht dat prins Richard de echtgenoot zou worden van prinses Beatrix. Zij was goed met hem bevriend en liet zich in het buitenland tijdens vakanties met hem zien. Zonder de feiten te kennen, dachten de media van destijds dat hij haar partner was. Pas later bleek dat Richard bereid was geweest om als een soort bliksemafleider te fungeren, zodat Beatrix in alle rust haar grote liefde Claus von Amsberg beter kon leren kennen. Natuurlijk was Richard er ook bij toen Beatrix en Claus trouwden en in Amsterdam leerde hij destijds Benedikte van Denemarken kennen.

Als telg van een rijk en adellijk geslacht kreeg Richard te maken met een bizarre familiegeschiedenis. Prins Gustav Albrecht, de vader van Richard, was een fervente nazi die in 1944 tijdens oorlogshandelingen verdween. De familie hoopte na de oorlog eerst lange tijd op een terugkeer van de prins, maar na jaren wachten werd duidelijk dat hij waarschijnlijk was gesneuveld. Toch liet de familie zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg hem pas in 1969 doodverklaren. Het jaar was bewust gekozen, want in dat jaar werd ook de zoon van Richard en Benedikte geboren. En dat bleek de erfgenaam te zijn van al het bezit van de familie. Gustav Albrecht had namelijk bepaald dat zijn erfenis een generatie zou overslaan, om zo de erfbelasting voor een deel te omzeilen. Maar dat was niet het enige wat hij had bepaald. Zijn kleinzoon, die eveneens Gustav is genoemd, zou zijn erfenis verspelen als hij niet aan een aantal andere voorwaarden zou voldoen. Zijn kleinzoon moest bijvoorbeeld protestants blijven en kon alleen trouwen met een adellijke vrouw, die ook protestants moest zijn én ariër. Vooral die laatste bepaling liet duidelijk blijken dat hij geheel geloofde in Hitler’s ideeën over de rassenscheiding. De vrouw van de kleinzoon die Gustav Albrecht nooit zou kennen, mocht dus geen Joodse zijn of een kleurtje hebben. Wie denkt dat de hedendaagse antidiscriminatiewetten de vloer zouden aanvegen met een dergelijke bepaling in een testament heeft het mis. Want tot nu toe lijkt prins Gustav zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg (48) alles wat hij bezit – en dat is nogal wat – te verspelen als hij trouwt met zijn grote liefde Carina Axelsson (49), een katholieke Amerikaanse met Mexicaans bloed. Het paar woont al jaren samen en heeft door de bizarre eis de kans gemist kinderen te krijgen, die volgens hetzelfde testament uitgesloten moeten worden omdat ze niet zouden voldoen aan de nazidenkbeelden van opa…. 

 

Reacties