×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.

Eten met de koning

Door Marc van der Linden

Een leuk initiatief van koning Willem-Alexander, om 150 Nederlanders die op 27 april een kroonjaar vieren uit te nodigen voor een diner in het Koninklijk Paleis Amsterdam. Ik hoop dat dit een diner wordt met alle pracht en praal die ook te zien is bij de staatsbanketten die voor bezoekende staatshoofden worden aangericht.

Lees column

Wilt u op de hoogte blijven via de Royalty nieuwsbrief? Schrijf u nu in!

Geen prinses willen zijn

Geen prinses willen zijn

Je zult maar geen prinses willen zijn en dit ongevraagd door je geboorte wel zijn geworden. De meeste mensen die geen titel hebben, kunnen zich nauwelijks voorstellen dat je dat niet wilt. Maar je hoort prinsen en prinsessen vaak verzuchten dat hun leven heel wat makkelijker zou zijn geweest zonder titel.


Zeker, het brengt voordelen met zich mee, maar de nadelen zouden de overhand hebben. Voor de oudere generatie kan ik daar best inkomen. Prinsen en prinsessen die meer dan vijftig jaar geleden werden geboren, konden eigenlijk hun hart nauwelijks volgen. Als ze niet voorbestemd waren om op de troon te komen, dan was er niet veel meer voor ze weggelegd dan een weliswaar comfortabel, maar leeg bestaan. Geen eigen carrière, geen kans om het ’gewone’ leven te ontdekken en omringd door jaknikkers. De enige optie was dan: vertrekken naar het buitenland en zoveel mogelijk buiten beeld blijven. Zo’n zelfgekozen ballingschap heeft wel een prijs: je laat familie en het handjevol echte vrienden dat je hebt ook achter. Daarnaast blijkt het ’gewone’ leven in de praktijk tegen te vallen, zeker als je daar nooit op voorbereid bent. Een keer in de rij staan bij een supermarkt is leuk als je er nooit komt, maar als het dagelijks realiteit wordt, besef je ineens hoe prettig het is om een complete hofhouding te hebben die je alles uit handen neemt.

Prinses Irene en prinses Christina vertrokken naar het buitenland en besloten zelfs hun titel niet meer te gebruiken. Alleen als ze in Nederland zijn, zijn ze op officiële momenten Prinses der Nederlanden. Op alle overige momenten zijn ze mevrouw Van Lippe-Biesterfeld. Ze behoren tot de enkelingen uit de oudere generatie die deze stap hebben durven zetten. Tegenwoordig wordt er anders tegen prinsen en prinsessen aangekeken. Ze krijgen de kans zelf carrière te maken, wonen tussen de andere Nederlanders, doen hun eigen boodschappen en brengen hun kinderen zelf naar school. De generatie van hun ouders is blij dat dat nu kan en zal soms met enige jaloezie kijken naar de veel vrijere levens die hun kinderen hebben en die zij zelf nooit hebben gehad. Zo gaat ook royalty bij elke generatie met de tijd mee. Waar Christina en Irene op hun manier de vrijheid zochten, hebben hun kinderen daar nog meer terrein veroverd. Maar echt normaal wordt het nooit. Zelfs voor de kinderen van hun kinderen zal gelden dat ze altijd een beetje aan hun koninklijke afkomst herinnerd zullen worden. 

 

Reacties