×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.

Vijftig

Door Marc van der Linden

’Een heel speciale ontmoeting met een mij nog onbekende heer vindt plaats op 27 april. Wat ik over hem heb gehoord, is overigens heel positief. Hij schijnt energiek en vitaal te zijn en midden in het leven te staan. En hij oogt véél jonger dan zijn leeftijd. Zijn naam is Abraham, achternaam onbekend. Ik verheug me erop’, aldus koning Willem-Alexander begin dit jaar in een toespraak. De woorden deden me goed, want kennelijk wen je aan de gedachte dat je op een gegeven moment een halve eeuw oud…

Lees column

Wilt u op de hoogte blijven via de Royalty nieuwsbrief? Schrijf u nu in!

Tragiek in Tokyo

Tragiek in Tokyo

Door Marc van der Linden

Ik heb niet zo snel medelijden met leden van koninklijke of keizerlijke families. Dat betekent geenszins dat ik harteloos ben, maar deel uitmaken van een koninklijke familie heeft zowel na- als voordelen die elkaar best in balans houden. Maar er is een uitzondering: de keizerlijke familie van Japan. Voor geen prijs zou ik met de levens van die mensen willen ruilen. De belangrijkste reden is dat hun levens volledig gecontroleerd worden door de keizerlijke hofhouding.


Voor buitenstaanders valt het vaak niet te begrijpen. Want hoe kan het dat ondergeschikten het leven van hun principalen zo kunnen bepalen? Om dat uit te leggen is veel meer ruimte nodig dan ik in deze column heb. Maar het komt erop neer dat in Japan de tradities zo sterk zijn dat leden van de keizerlijke familie daar strikt aan gehouden worden. Bovendien zijn een aantal posities aan het hof erfelijk, waardoor sommige families een enorme macht hebben kunnen opbouwen. Alles wat de leden van de keizerlijke familie doen wordt bijgehouden. En van een privéleven, laat staan enige vrijheid, kan nauwelijks sprake zijn. De enige mensen die dit volhouden zijn de leden die in de familie worden geboren. En zelfs zij hebben het moeilijk. Voor wie met een lid van de keizerlijke familie trouwt moet het ondraaglijk zijn. Zie bijvoorbeeld kroonprinses Masako. Voor haar huwelijk was ze een veelbelovend diplomate, woonde ze op diverse plekken in de wereld. Toen ze verliefd werd op de kroonprins leek ze te beseffen dat ze voor een huwelijk haar hele leven moest opgeven. En dus wees ze hem af. Maar na herhaaldelijke verzoeken – ook van haar eigen vader – gaf ze toch toe. Het verhaal is bekend: de druk van het leven ten paleize was enorm, helemaal toen Masako niet voor een mannelijke troonopvolger bleek te kunnen zorgen. Met haar eigen familie mocht ze nauwelijks meer contact hebben. Ze zakte weg in een diepe depressie, die nog steeds niet voorbij is. De Nederlandse koninklijke familie heeft zich haar lot aangetrokken. En dat kwam goed uit, want de vader van Masako woonde jarenlang hier. Dankzij bemiddeling van toen nog koningin Beatrix kon Masako hem ontmoeten. Beatrix nodigde de kroonprins en de kroonprinses met hun dochter uit om in Apeldoorn te komen logeren. Tijdens die bezoeken kon ze haar vader weer zien en was er meer vrijheid dan ze gewend was. Want het Nederlandse hof had het Japanse hof laten weten dat het hier gebruik is dat de leden van de koninklijke familie tijdens hun privémomenten niet gestoord worden. En de strikte Japanse hofhouding, die zo dol is op protocol, kon niet anders dan dat respecteren. Masako genoot en het is dus ook te begrijpen waarom ze in 2013 weer naar Nederland kwam voor de inhuldiging van koning Willem-Alexander. Maar wat zal het elke keer zwaar voor haar zijn om terug te keren naar het Japanse paleis…

 

Reacties