×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.

Emoties

Door Marc van der Linden

Leden van koninklijke families leren vanaf jonge leeftijd zich in het openbaar beheerst te gedragen. Het tonen van te veel emotie – blij of verdrietig – wordt als ongepast gezien. Prinses Theodora van Griekenland, die tegenwoordig als actrice onder de naam Theodora Greece werkt, vertelde me eens dat dat voor haar het moeilijkste was toen ze acteerlessen ging nemen. Als actrice moest ze emoties kunnen laten zien, terwijl ze haar leven lang juist geleerd had die te verbergen. Maar de 21ste eeuw…

Lees column

Wilt u op de hoogte blijven via de Royalty nieuwsbrief? Schrijf u nu in!

Afstand

Afstand

Door Marc van der Linden

’Is koningin Máxima leuk?’, is een vraag die mij vaak wordt gesteld. En meestal gebruik ik dan de opmerking die een een wijze collega van me eens maakte. ’Ze is vriendelijk, maar of ze aardig is, weet ik niet’, zei hij toen. Dat klinkt wat kritisch, maar zo is het niet bedoeld. Om te weten of iemand aardig is, moet je hem of haar goed kennen. En hoewel ik de koningin vaak heb gezien, zal ik nooit beweren dat ik haar goed ken. De contacten die ik met haar heb, zijn formeel. Er worden handen geschud, we zeggen u tegen elkaar en zij is voor mij ’Majesteit’ en ik ben ’meneer Van der Linden’ voor haar.


Die afstand – ik heb het al vaker gezegd – vind ik geen probleem. Het maakt het werk makkelijker. Met sommige leden van de koninklijke familie heb ik een inniger contact. We tutoyeren en spreken elkaar met de voornaam aan. Maar op officiëler momenten gaat het formeler. Dan is het weer u en Koninklijke Hoogheid of Hoogheid. Dat voelt dan altijd een beetje alsof we toneel spelen, omdat we het privé niet zo officieel zouden doen. Maar voor het publiek zou het weer raar zijn als ik bijvoorbeeld een prins op tv bij zijn voornaam zou noemen.

Met de koningin zal zo’n situatie nooit ontstaan. Koningin Máxima laat maar weinig mensen tot haar privéleven toe en journalisten komen daar al helemaal niet. Als ik haar aan het werk zie, is er zeker bewondering. Ik vind het knap dat iemand die niet in een paleis is geboren, zo koninklijk kan zijn. Zonder ooit tot diplomaat te zijn opgeleid, weet ze zich in elke situatie goed te redden. Ze praat net zo makkelijk met presidenten als met jongeren op een ROC. Dat kun je niet leren, dat is een gave. En ik heb ook zeker aardige momenten met haar meegemaakt. Zo kwam ze eens bij een werkbezoek op me aflopen omdat ze gehoord had dat ik op die plek af en toe vrijwilligerswerk doe. Dat vond ze leuk en daar kwam ze even over praten. En omdat ze weet dat ik weleens in Argentinië kom en daar vrienden heb die zij ook kent, is dat ook weleens ter sprake gekomen. Maar voor de rest blijft er afstand. Toen Máxima zich vijftien jaar geleden voor het eerst bij een koninklijk evenement – de verjaardag van Beatrix – liet zien, was ik erbij. En op vele momenten daarna ook. Haar huwelijk, de doop van haar dochters, vele reizen. Maar of ze zo leuk is als ze lijkt? Ik zal er waarschijnlijk nooit echt helemaal achter kunnen komen.

 

Reacties