×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.

Lange leve Pieter

Door Marc van der Linden

30 april voelt voor veel mensen nog steeds een beetje als Koninginnedag. Deze datum is nu eenmaal van 1949 tot en met 2013 onze nationale feestdag geweest. En eerlijk gezegd had ik verwacht dat koning Willem-Alexander deze dag in stand zou houden, als eerbetoon aan zijn moeder en grootmoeder. Het zou een mooie geste zijn geweest en hij had er zelfs voor kunnen kiezen het ook gewoon Koninginnedag te laten heten. Prinsjesdag hield immers ook gewoon zijn naam toen er alleen maar Prinsesjes waren.…

Lees column

Wilt u op de hoogte blijven via de Royalty nieuwsbrief? Schrijf u nu in!

Met een boog om de koning lopen

Met een boog om de koning lopen

Door Marc van der Linden

Onze koninklijke familie onderhoudt goede contacten met de meeste andere regerende families van de wereld. Dat zorgt soms voor vraagtekens. De koninklijke familie van Bahrein bijvoorbeeld was betrokken bij het hard neerslaan van betogingen in het land, waarbij vele doden vielen. Dat de kroonprins Salman bin Hamad bin Isa Al Khalifa toch bij de inhuldiging van Willem-Alexander mocht zijn, was in mijn ogen dan ook opvallend. De kroonprins behoort echter tot de groep mensen die in eigen land voor hervormingen zijn en in dat licht was zijn aanwezigheid tussen al onze parlementariers en bewindslieden nog wel te pruimen.


De Oranjes onderhouden geen banden met koning Mswati III van Swaziland. Willem-Alexander en Máxima zullen de vorst ongetwijeld weleens ontmoet hebben, maar dat heeft niet geleid tot innige contacten. En naar mijn mening kunnen ze ook maar beter met een grote boog om de man heenlopen. Swaziland is een koninkrijk in het zuiden van Afrika, ingeklemd tussen Zuid-Afrika en Mozambique. Het land is straatarm en de bevolking lijdt honger. Daarnaast zijn velen besmet met het hiv-virus. Ontwikkelingshulp krijgt het land nauwelijks, omdat men weet dat het doorgaans toch niet bij de bevolking terechtkomt maar in de zakken van de koning en zijn familie verdwijnt. Koning Mswati noemt zich een christen maar heeft inmiddels 15 vrouwen, waarvan de meeste als tiener gedwongen werden met hem te trouwen. Zijn jongste bruid is de 18-jarige Sindiswa Dlamini en zij zal ongetwijfeld gaan bijdragen aan de grootte van het nageslacht van de koning, waarbij de teller momenteel op 23 kinderen staat. Al deze vrouwen en nakomelingen leven - zeker in vergelijking tot de andere Swazilanders - in luxe en overvloed. En ondertussen lijdt de bevolking verder. De koning is dus geen man om vrolijk een vorkje mee te prikken op een of ander staatsbanket. Gelukkig heeft Afrika nog een koninkrijk, niet ver van Swaziland, waar de royals wel weten hoe het moet. Het koninkrijk Lesotho laat zien dat het ook anders kan. Koning Letsie III is een constitioneel vorst en zet zich samen met zijn vrouw, koningin Masenate Mohato, in voor betere leefomstandigheden voor de bevolking. Zijn broer Seeiso heeft zelfs samen met de Britse prins Harry een stichting opgericht om aidswezen te helpen met hun toekomst. Twee prinsen die hebben begrepen dat ze hun voorrechtspositie ook kunnen gebruiken om goed mee te doen. Hopelijk slaat dat eens over naar Swaziland.