×
AdBlock gedetecteerd!

Beste bezoeker,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt die ervoor zorgt dat je geen advertenties ziet op onze website. Dit vinden wij jammer, want de artikelen op onze website zijn mede dankzij deze advertenties gratis te lezen en bekijken. Wil jij een uitzondering maken voor onze website of meer lezen over de wijze waarop wij met advertenties omgaan? Klik dan hier.

Nieuwe postzegels en munten?

Door Marc van der Linden

Baarden zijn in. En daar heb ik geluk mee. Na mijn lange dieet vond ik mijn gezicht weliswaar slanker, maar vooral ook oud geworden. Als ik lachte, zag ik geen vrolijkheid, maar vooral diepe gleuven en lijnen op mijn gezicht. Met een baard bleek dat veel minder het geval. De baard, die ik tijdens vakanties sowieso al ongeremd liet groeien, bleef dus. En tot op de dag van vandaag heb ik er geen spijt van, ondanks dat er heel wisselende reacties op komen. De één vindt het mooi, de ander…

Lees column

Wilt u op de hoogte blijven via de Royalty nieuwsbrief? Schrijf u nu in!

Pietie Pech

Pietie Pech

Door Marc van der Linden

Over prinses Margriet wordt maar weinig geschreven. Ze heeft, voor zover ik me kan herinneren, nooit voor schandalen gezorgd. Haar huwelijk is prima, haar kinderen doen het goed en ze is nog altijd een harde werker. Bij haar publieke optredens is meestal weinig pers en dat zorgt er ook weer voor dat er maar weinig aandacht aan deze prinses wordt besteed. Dat is jammer. Prinses Margriet verdient veel meer positieve aandacht, want ze is een van de grote pijlers van onze monarchie. In de jaren tachtig van de vorige eeuw namen zij en echtgenoot Pieter van Vollenhoven heel veel representatieve verplichtingen op zich, om zo koningin Beatrix bij te staan. Onze koningin was veel tijd kwijt aan staatszaken en zat bovendien in een moeilijke privésituatie door de depressies van prins Claus. Dankzij Margriet en Pieter konden veel evenementen in het land, die niet konden worden bijgewoond door de koningin zelf of haar echtgenoot, toch een koninklijk tintje krijgen. Het harde werken werd nooit beloond, of het moet dat vaste bosje bloemen zijn geweest dat de prinses bij aankomst kreeg.


Voor de ’reservekoningin’ was er geen staatsinkomen. Margriet, die in familiekring Pietie wordt genoemd, en Pieter konden hooguit de gemaakte kosten declareren bij de koningin. Het vele werk en de soms zeer lange dagen beschouwden ze als een eer en hun plicht. Gek eigenlijk dat je in een beschaafd en rijk land van mensen verlangt dat ze voor niets werken...

Margriet heeft er nooit over geklaagd en deed en passant ook nog veel goed werk voor het Internationale Rode Kruis. Met de komst van de ’nieuwe prinsessen’ brak voor Margriet een rustiger tijd aan. Dat zal ze zelf ongetwijfeld prettig hebben gevonden, al zal ze misschien af en toe ook wel verbaasd zijn geweest hoeveel aandacht die nieuwelingen kregen. Haar eigen werk had zich immers al die jaren grotendeels in de schaduw van de troon afgespeeld. Maar daarover beklaagde ze zich alweer niet. Margriet zei hooguit een keer over zichzelf dat ze ’nu eenmaal niet erg eerzuchtig is en niet heel erg graag de eerste viool speelt. Dus ik denk dat ik daarvoor mooi in de wieg ben gelegd. Het is gewoon zoals je gemaakt bent. Zo ben ik nu eenmaal gebakken.'

Het is daarom extra jammer dat Margriet in de laatste jaren achtervolgd wordt door lichamelijke tegenslagen. Ze heeft door het vele handen schudden in haar leven pijnlijke polsgewrichten, waardoor ze regelmatig een mitella moet gebruiken. En enkele jaren geleden brak ze haar stuitbeen. Het herstelproces was pijnlijk en duurde zeer lang. Afgelopen week werd bekend dat de prinses bij een val haar knieschijf heeft gebroken. Een echte Pietie Pech dus. Ik hoop dat ze snel herstelt, zodat ze op 19 januari 2013, wanneer ze zeventig wordt, toch flink de voetjes van de vloer kan gooien als haar verjaardag groots gevierd wordt.