Column: Keizers' Wals
Door Marc van der Linden
Het zal u niet ontgaan zijn als u Weekend heeft gelezen: ik was bij André Rieu in Sun City. Na het staatsbezoek aan Qatar vloog ik door naar Zuid-Afrika voor een paar dagen vakantie en dat viel mooi samen met de tournee van onze meest beroemde landgenoot ter wereld. Een mooie kans dus om André te interviewen én om eindelijk eens een concert van hem mee te maken. Het decor had niet koninklijker gekund. André verbleef in de King's suite van het hotel The Palace of the Lost City. Het is een van de mooiste hotels ter wereld en Sun City is een klein en superveilig 'koninkrijkje van vermaak', niet ver van Johannesburg. De concertzaal ligt vlak naast het hotel en daar kregen we een typisch Rieu-concert te zien, vol ontroering, plezier en verrassingen. Ik keek mijn ogen uit en realiseerde me weer eens dat Rieu in andere tijden waarschijnlijk aan de diverse Europse hoven had gespeeld. Want als er één dans echt koninklijk is, dan is het wel de wals.
Afgelopen weekend was er opnieuw een huwelijk met een koninklijk tintje. Prins Louis (Ludwig) zu Sayn-Wittgenstein-Sayn huwde zaterdag met gravin Philippa Spannocchi. Bruidegom Louis arriveerde een uur voor de ceremonie begon, vergezeld door zijn broers, erfprins Heinrich en prins Peter. Hun grootmoeder, douairière Marianne, verscheen aan de hand van haar jongste zoon, prins Peter, samen met de ouders van de bruidegom, vorst Alexander en vorstin Gabriela. In een cabriolet kwam de bruid met haar vader aan bij de kerk.
De Zweedse koning Carl XVI Gustaf en zijn vrouw Silvia wilden een hapje eten in het Duitse kuuroord Ladenburg. Helaas werd het Zweedse koningspaar resoluut de deur gewezen door de eigenaresse van 'Zum Gueldenen Stern'. 'Ik had ze niet herkend, zo zonder kroon,' verontschuldigt Nadine Schellenberger zich. Carl Gustaf droeg namelijk een zwarte polo met wapen op de borst, Silvia een witte blouse. 'Op dat moment kon het me ook niks schelen of er een straatveger of een koning voor de deur stond, er was gewoon geen plaats meer.' Prins Carl Philip en acht lijfwachten vergezelden volgens bronnen het Zweedse vorstenkoppel.
Opnieuw groot verdriet in Noorwegen. De dubbele aanslag van 22 juli werd in Oslo herdacht met een nationale herdenking, waarmee het einde van een periode van rouw wordt gemarkeerd. Behalve kroonprinses Mette-Marit, die bij de aanslag op Utøya haar halfbroer verloor - kreeg ook koning Harald het erg zwaar. Tijdens zijn toespraak kon hij zijn snikken maar moeilijk onderdrukken. De weergoden waren gelijkgestemd en voelden mee met het heersende gevoel. In de emotionele toespraak sprak hij bemoedigende woorden voor zijn land.
